หน้าแรก     แผนผังเว็บไซต์     ติดต่อเรา           

ลงทะเบียน
 
ชื่อผู้ใช้ (ชื่อหรือชื่อบริษัท)
รหัสผ่าน (เลขที่สมาชิกหนังสือ)
  • ลืมรหัสผ่านสมาชิก
  •  
       
    กรอก Email รับข่าวสาร
     
     

    สิงหาคม - 2561 
    อา
    พฤ
    29
    30
    31
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    18
    19
    22
    25
    26
    27
    29
    30
    31
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
       >> รายการสัมมนาทั้งหมด
       >> สถานที่อบรม-สัมมนาทั้งหมด

    ค่าลดหย่...
       
    อัตราภาษ...
       
    ซื้อกระเ...
       
    เงินได้ต...
       
    กรณีบริษ...
       
     

    สัมภาษณ์พิเศษท่านจิตรมณี สุวรรณพูล
       
    เบี้ยปรับและเงินเพิ่ม กรณีภาษีเงินได้นิติบุคคล
       
    การเสียภาษีมูลค่าเพิ่มของเงินจองหรือเงินดาวน์
       
     
     
     

    กรณีศึกษาข้อพิพาทของ Glaxo : ปัญหากฎระเบียบด้านการกำหนดราคาโอนของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน (ตอนที่ 1)

    4_435 

    ทคัดย่อ

    กฎระเบียบที่ว่าด้วยการตลาดและการค้าในสินทรัพย์ไม่มีตัวตนระหว่างวิสาหกิจในเครือเดียวกันนั้น มักประสบปัญหาด้านการกำหนดขอบเขตและนิยามของการตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตนรวมถึงปัญหาของการครอบครองกรรมสิทธิ์จากผลประโยชน์ของมูลค่าที่เพิ่มขึ้น จากกรณีศึกษาของบริษัท Glaxo ในประเทศสหรัฐอเมริกาสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาของการออกกฎหมายที่เกี่ยวกับการกำหนดราคาโอนระหว่างประเทศที่ต่างกับมุมมองของแนวทางการในแก้ปัญหากฎหมายด้านการกำหนดราคาโอนระหว่างประเทศของ OECD โดยจะเห็นว่า OECD เองก็ยังขาดแนวทางและข้อกำหนดที่ชัดเจนและเหมาะสม สำหรับการจะพิจารณาเกี่ยวกับการตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตนนั้นจะต้องพิจารณาจากองค์ประกอบของธุรกรรมในทางปฏิบัติเชิงลึก ซึ่งยังไม่มีแนวทางปฏิบัติอันเป็นมาตรฐานที่ชัดเจน หรือสามารถใช้ได้ทั่วไปในทุกกรณี และเพื่อเป็นการป้องกันการหลบเลี่ยงภาษี ขจัดการจ่ายภาษีซ้ำซ้อนระหว่างประเทศ จึงสนับสนุนการใช้มาตรการการกำหนดราคาโอนล่วงหน้าสำหรับบริษัทข้ามชาติในการทำธุรกรรมการกำหนดราคาโอนเกี่ยวกับการตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน และสำหรับวิสาหกิจ ในเครือเดียวกันก็พยายามที่จะให้สัญญาค้าขาย มีผลประโยชน์ด้านการตลาดของสินทรัพย์ไม่มี ตัวตน โดยมีเงื่อนไขด้านการแบ่งรับความเสี่ยง ด้านผลประโยชน์ที่ได้รับจากมูลค่าการตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน และอีกหลายๆ เงื่อนไขเฉพาะที่ได้มีการสร้างขึ้น อีกทั้งมีความจำเป็น ที่จะต้องให้ความสำคัญกับการจัดเก็บเอกสาร ในรอบบัญชีให้ครบและสมบูรณ์

    คำสำคัญ : วิสาหกิจในเครือเดียวกัน, การตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน, การกำหนดราคาโอน, การจัดเก็บภาษีซ้อน

    การตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน (Marketing Intangible) มีเอกลักษณ์เฉพาะและยากที่จะสามารถพิสูจน์มูลค่าที่แน่ชัด และ จะมีวิธีการใดที่สามารถนำมาปรับใช้ในรูปแบบการกำหนดราคาโอน และหลักการ Arm’s Length ซึ่งเป็นสิ่งที่จะหาข้อบ่งชัด ความชัดเจน รวมถึงทำให้เกิดการพ้องต้องกันในการจัดการ จัดเก็บภาษีระหว่างประเทศของทุกประเทศ1 หลังจากเกิดกรณีพิพาทระหว่างกลุ่มบริษัทยาชื่อ Glaxo Smiths Kline และสรรพากรของสหรัฐอเมริกา ซึ่งคดีนี้ได้มีกรณีพิพาทยาวนาน ถึง 16 ปี โดยข้อพิพาทเกิดจากกรณีการกำหนดราคาโอนด้านการตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน ซึ่งกรณีพิพาทนี้เรียกว่า กรณี Glaxo กรณีพิพาทนี้เป็นกรณีที่ได้รับความสนใจจากนักวิชาการกฎหมายภาษีอากรระหว่างประเทศ และเจ้าหน้าที่สรรพากรในหลายประเทศเป็นอย่างมาก2

    1.การกำหนดขอบเขตการตลาดของสินทรัพย์ที่ไม่มีตัวตน

    กรณีพิพาทของ Glaxo เป็นกรณีที่เกี่ยวข้องกับปัญหาพื้นฐานอันเกี่ยวกับการกำหนดขอบเขตของการตลาดของสินทรัพย์ ที่ไม่มีตัวตน

    ข้อเท็จจริง : บริษัท Glaxo คือบริษัท Glaxo UK : ซึ่งเป็นบริษัทแม่ เป็นผู้ที่คิดค้น วิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ยาต่างๆ รวมถึงการ จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าภายใต้ตราสินค้า Zantac และมีการโอนเครื่องหมายการค้าให้บริษัท Glaxo US ซึ่งเป็นบริษัทลูก ให้เป็นตัวแทนจำหน่ายและดูแลตลาดในประเทศสหรัฐอเมริกา จะเห็นว่าการที่บริษัทข้ามชาติ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือได้มีการทำธุรกรรมอันเป็นธุรกรรมภายในองค์กรนั้น ได้ส่งผลกระทบต่อประเด็นของการอนุญาตให้ใช้สิทธิบัตรยา และเกิดประเด็นของการกำหนดราคาโอนของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน ซึ่งหน้าที่หลักของ Glaxo UK ในสหราชอาณาจักรนั้นจะทำการวิจัยพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทดสอบทางคลินิก การจดทะเบียนการค้า การกำหนดกลยุทธ์ทางการตลาด และกำหนดเขตการตลาดทั่วโลก แต่สำหรับบริษัท Glaxo US มีความรับผิดชอบในด้านการขอขึ้นทะเบียนและจดทะเบียนของคณะกรรมการอาหารและยาในประเทศสหรัฐอเมริกา ดำเนินการตามกลยุทธ์และแผนการตลาดของบริษัทแม่ รวมไปถึงการสร้างตราสินค้าและผลักดันตรา สินค้า Zantac ในอเมริกา3 มีการจัดกิจกรรมทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ยารวมถึงการแนะนำคุณสมบัติของยาให้แก่แพทย์ผู้เชี่ยวชาญโดยละเอียด ดังนั้นในฐานะผู้เสียภาษี บริษัท Glaxo US คิดว่ากรณีนี้คือสิทธิบัตรยา และลิขสิทธิ์เครื่องหมายการค้าเป็นของ Glaxo UK ทั้งหมด และ Glaxo US ทำหน้าที่เป็นเพียง แค่ตัวแทนจำหน่ายในภาคพื้นที่ของประเทศสหรัฐอเมริกาแต่เพียงเท่านั้น จากกลยุทธ์ทาง การตลาดของ Glaxo UK ที่ได้มีการทำข้อตกลงทางการตลาดโดยที่ Glaxo US ต้องจะจ่าย ค่าการใช้สิทธิบัตรและลิขสิทธิ์ทางการค้าจากยอดขายที่เกิดขึ้น ดังนั้น Glaxo US จึงเห็นว่าการที่ตนเองทำกิจกรรมทางการตลาดและกิจกรรมส่งเสริมการขายนั้น ไม่ได้เป็นการกระทำที่เกี่ยวข้องกับสินทรัพย์ไม่มีตัวตนแต่อย่างใด หากแต่สรรพากรของสหรัฐอเมริกา เห็นว่าในกรณีนี้ Glaxo US ได้กระทำการที่เกินกว่าขอบเขตของตัวแทนจำหน่ายปกติ เนื่องจากการผลักดันและทำการตลาดนั้นเป็นการเพิ่มมูลค่ามหาศาลให้เครื่องหมายการค้า Zantac ใน อเมริกาและด้วยแนวคิดนี้จึงทำให้ Glaxo US ได้ทำการตลาดของสินทรัพย์ไม่มีตัวตน จะเห็นว่าปัญหาที่เกิดขึ้นนี้เกิดจากการที่ทั้ง 2 ฝ่าย มี มุมมองที่แตกต่างกันในด้านการตลาดสินทรัพย์ไม่มีตัวตน จึงทำให้การแก้ปัญหาระหว่าง Glaxo US และสรรพากรอเมริกัน ได้ข้อสรุปคือ ทำ ข้อตกลงการกำหนดราคาล่วงหน้า และต่อมาก็เกิดปัญหาด้านอำนาจการจัดเก็บภาษีระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ทำให้บริษัทในเครือ Glaxo เกิดปัญหาด้านการจัดเก็บภาษีซ้ำซ้อนระหว่างประเทศ4

    (ติดตามเนื้อหาเต็มได้ในวารสารสรรพากรสาส์นประจำเดือนพฤษภาคา 2555)

    หน้า 1   


    จำนวนผู้เข้าชมเว็บไซต

     

    Copyright © 2006 สรรพากรสาส์น All rights reserved. Do not duplicate or redistribute in any form.
    สรรพากรสาส์น ชั้น 1 อาคารสวัสดิการ กรมสรรพากร เลขที่ 90 ถนนพหลโยธิน ซอย 7 แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพฯ 10400
    โทร 02-617-3239, 02-272-9558, 02-272-9559
    Design by: b plus j Co., Ltd.